مصداق بارز و تجلی زنده یه سگ دو پا رو میشد امروز در من دید...از صبح پاچه هر کی دور و ورم بود گرفتم و هیچ کار مفیدی نکردم. رفتم خونه همشیره تلپ شدم و تا تونستم غر زدم اونم برای اینکه خفم کنه ۲تا فیلم گذاشت. یکیش همین بود که ویل اسمیت توش بازی میکرد pursuit of happyness قشنگ بود برای مدتی باعث شد دهنم رو ببندم. تا وقتی دلم درد کنه همچنان سگ باقی خواهم موند!

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم تیر ۱۳۸۶ ساعت توسط من
|